بيا يكم با هم درد دل كنيم ميدوني من يك زماني فكر مي كردم كه هيچكي از من بيش تر غم نداره ،هيچكي به اندازه من بلا سرش نيومده ،فكر ميكردم كه توي همه اين دنيا همه شادن و غم تنها بهام همراه شده ، اره ميگفتم براي چي توي اين زمونه هيچكي ازم يادي نميكنه و همه بفكر خودشون هستن ...اره شايد فقط خودم اينطور نيستم و هر كسي خودشو غمگين تر از همه بدونه و هر كدوم ازماها فكر كنيم كه هرچي كاسه كوزه توي اين دنياست داره سرما خراب شده اما تا به حال چقدر فكر كرديم كه چقدر تونستم از غم ديگران كم كنيم آيا تا حالا فكر كرديم چقدر تونستم دل يكي رو شاد كنيم اره يادته اون روز دوستمون ناراحت بود واقعارفتيم ازش دلجويي يا دلداريش بديم كه از اين حال هوا بياد بيرون تا حالا فكر كرديم اگه ما بجاي بعضي ها بوديم واقعا دوباره توي اين شرايطمون حس غمگيني مي كرديم تا حالا برات پيش اومده كه زندگيت با شمردن تيك تاك ساعت پيش بره تا حال برات پيش اومده كه ....
ميدوني منظورم با كياست ؟ اره درست فهميدي منظورم همون كسانيه كه يا عزيزانشونه توي بدترين شرايط بخاطر ارزش هاشون بخاطر هدفشون بخشيدن و به خدا سپردن ويا آنهايي كه قسمتي از بدنشونو به خاك سپردن تا به موقش تمام و كمال باهم به صاحبش برگردونن حالا من كه اينهمه غر مي زنم ،من كه همه چيز دارم وداد از نداري مي زنم خودم براي يك لحظه هم شده بجاي اونها يا بجاي برادر و خواهر اونها بذارم ،اون وقت به خودم چي ميگم... من كه از خودم خجالت ميكشيم كه اينهمه فكر ميكردم ...
حالا اگه واقعا ميخايم كه همه مارو ببينن براي چي ما اول شروع نكنيم و ديگران رو ببينيم و ازشون دلجويي نكنيم چرا ما....
ديگه نميدونم چي بگم شما بهتر از من ميدونيد بايد چكار بكنيد اما اگه هدفتون رو اين گذاشتيد كه به همه تا اونجا كه مي تونيد حس خوب وانرژي مثبت بديد ونذاريد كه بقيه از اين قبيل افكار بكنن پس بايد خودمون وديگران رو براي اومدن شادي بخش دلها آماده كنيم ....
"الهم عجل اوليك الفرج "
ديدار با خانواده شهدا
روز چهارشنبه 4/9/88 كانون دفاع مقدس بسيج دانشجويي در منطقه بوستان خرمشهر ديداري با خانواده شهدا داشت .
+ نوشته
شده در دوشنبه 9 آذر1388ساعت 17:50 توسط دانشجوی بسیجی
