عید بینایی به انسان می دهد؛ چشمانی روشن تر و بینا تر

انگاره کنید، مادر، خواهر، برادر، فرزند، پدر، خانه، گل ها، دوستان وهمه، همه چیز رنگی دگرند.

این دیده عیدی روزگار است، اما من تو این عیدی را چه زود به صاحبش باز می گردانیم.

همدل، اندکی صبر

در رسم ادب نباشد  بازگرداندن هدیه.

عیدیت را انقدر زود به زمان نسپار

آری، اگر می شود چند روزی جهان را زیبا دید

نیز می شود

چند ماهی، چند سالی، عمری

زیبا زیست.